Ooit was de Blekersdijk een winkelstraat. Dat kun je nog zien aan de vele etalageruiten in de gevels. Maar die zijn nu lichtinval voor particuliere huizen of kleine bedrijven. Alleen Alpon Parket fungeert nog als winkel met drie grote etalages. De laatste volhouder was ‘Gewoon Super’, Blekersdijk 13. Op 11 juli sloten Martin van der Laan en zijn vrouw Jannemarije tot verdriet van de buurt de winkel.
Noodgedwongen, met pijn in het hart, vanwege de concurrentie van Dirk Super, een straat verder. Daarmee komt een einde aan een lange traditie. In 1938 opende Opa de Kok een kruidenierswinkel aan de Blekersdijk een paar huizen verder dan de huidige locatie. Opa had zijn ervaring opgedaan als knecht bij Albert Heijn. Zijn zoon Bert die als jongen in de winkel was begonnen volgde hem op en verhuisde in 1977 naar nummer 13, een veel groter pand, dat eerst diende als verenigingsgebouw van de Vrije Protestanten. De winkel kreeg een nieuwe naam, zeiden we eerst altijd: “We gaan naar meneer de Kok”, nu werd het: “We gaan naar de 4 = 6”.
In 1993 werd de winkel uitgebreid naast het pand en naar de achterkant. Het werd een zelfbedieningszaak, dat was ook nieuw. In de jaren ’90 veranderde de naam in Garant Supermarkt, en in 2001 in De Spar. In 2011 traden Martin en zijn vrouw aan als bedrijfsleider. Martin was vertrouwd met de winkel want hij was er al in 2001 begonnen als vakkenvuller. Maar Jannemarije met wie hij in 2009 trouwde was ook als zodanig begonnen. In 2015 begon de langzame teloorgang met de komst van de gigantische supermarkt van Dirk aan de Cornelis de Wittstraat met zijn goedkope en uitgebreide assortiment.
Een klap was de invoering van het verbod op de verkoop van tabakswaren in 2024. “We verloren daardoor vaste klanten”, zegt Martin.
Met de sluiting gaat niet alleen een winkel dicht, maar een plek van samenkomst voor de buurt, waar je niet alleen kruidenierswaren als groenten fruit, wijn, fris en dergelijke kocht maar ook paracetamol, tijdschriften, postzegels, felicitatiekaarten, onderbroeken, shirts, sokken, en nog veel meer. Maar vooral waar je de laatste nieuwtjes van de buurt oppikte en er altijd tijd was voor een gezellig praatje aan de kassa. Bij die kassa haalde ik ook contant geld en kartonnen dozen voor de oude kranten. Gewoon Super stond bekend om de lekkere broodsoorten die je er trof, maar met name ook door de persoonlijke service. Was mijn tas te zwaar dan bezorgde Martin of een van zijn 6 kinderen die wel thuis.
Ontroerend
Voor het afscheid lag er het felicitatieboek van hun huwelijk, maar nu omgekeerd als een soort condoleanceregister. Daarin staan de meest ontroerende teksten.
Ik citeer: “Dank je wel voor jarenlang boodschappen verzorgen, en dan ook nog erbij de SUPERservice zoals je die in andere winkels niet zult vinden. Ik ga de leuke en soms ook serieuze dagpraatjes missen.”
“Wat zal ik jullie missen. Jullie waren familie geworden.”
“Waar kun je nog een gezellig praatje maken bij de kassa? En je fiets binnenzetten om in te laden?“
“Hartelijk bedankt voor de vriendelijke en persoonlijke ontvangst in de meest gastvrije buurtsuper van Dordrecht. We gaan dat heel erg missen! Alle goeds voor de toekomst.”
“Wat was het altijd bijzonder om hier boodschappen te doen. Waar vind je nog een winkel waar je uitgebreid alle zaken kon bespreken. Het was een waar genoegen. Gods zegen toegewenst en succes met je nieuwe baan.”
