Wie door de historische binnenstad van Dordrecht wandelt, kan de vele verborgen parels op de Voorstraat nauwelijks ontgaan. Op nummer 232 vind je de Werkplaats: een conceptstore met onder meer vintage, edelstenen en mineralen, industrieel design en grote interieurstukken waar een uniek concept wordt gehanteerd.
Het is het letterlijke verlengde van het direct ernaast gelegen JouWinkel waar particulieren een stelling kunnen huren om hun spullen van de hand te doen. Bij de Werkplaats gebeurt dat op vierkante meters. In beide winkels wordt hergebruik gestimuleerd en het milieu ontlast. Het verschil met JouWinkel is dat de huurders van de Werkplaats fysiek aanwezig zijn. Ellen Overheul is één van de vijf particulieren die bij toerbeurt met haar collega’s Arlène, Claudia, Nathalie en Rob de winkel draaiende houdt. “We hebben hier in feite onze eigen winkel. We voelen ons zelfstandig ondernemer, maar zonder het gedoe van een eigen onderneming. En dat werkt heel ontspannend.”
Werkplaats
In 2019 ging Johan, die samen met Ana JouWinkel runt, de naastgelegen winkelruimte gebruiken voor reparaties van lampen en meubelen die weer werden verkocht. Zo ontstond vanzelf de naam voor de conceptstore op nummer 232. Ellen huurt inmiddels twee jaar de plek waar de werkplaats zich bevond. “Ik huur vanaf het begin ook een stelling bij JouWinkel. Daar kan ik kleine objecten kwijt waar ik verder geen omkijken naar heb. Toen de beheerders dit pand min of meer op dezelfde manier gingen uitbaten, was ik meteen verkocht. Hier heb ik de ruimte om grotere objecten zoals meubelstukken te verkopen. In de loop der jaren heb ik veel spullen verzameld die al een heel leven achter zich hebben.”
Verzamelwoede
Haar verzamelwoede begon met broodroosters uit de jaren 50 en 60 en bijzondere vondsten op rommelmarkten, gevolgd door dierbare meubels van haar opa’s en oma’s en later door die van haar ouders. “Op een gegeven moment was mijn zolder tot aan de nok toe gevuld. Er was nauwelijks nog bewegingsruimte. Daar moest echt verandering in komen. Maar het opruimen en de verhuizing van mijn spullen naar deze plek maakten toch wel veel emoties los. Ik moet altijd even slikken als een dierbaar item definitief de deur uitgaat.”
Dat gold voor de theetafel van haar oma. “Als klein meisje vond ik die tafel al schitterend. Met veel glas en chroom. Er was een stel uit België dat er belangstelling voor had. De tafel ging kennelijk niet uit hun hoofd. Want na een tijdje kwamen ze er speciaal voor terug. Hij stond er nog en ze hebben hem gekocht. En ik was blij dat oma’s theetafel goed terecht was gekomen.” Ze wijst op een houten eettafel. “Die komt uit een failliete boedel van een café in Hoornaar. Daar kan ik nog geen afscheid van nemen. Voorlopig is ie nog niet te koop.”
Inrichting
Het is in de Werkplaats niet te zien dat er vijf aparte verkoopruimtes zijn. Het oogt als een zorgvuldig geselecteerde mix. “We doen alles in goed overleg met elkaar”, laat Ellen weten. “We hebben een afspraak over de inrichting en verlichting. En we geven elkaar tips. Hetzelfde geldt voor de etalage. Om de drie weken richt één van ons die in rond een bepaald thema. De hele winkel moet iets uitstralen, inclusief de etalage. Ik denk dat we daarin goed zijn geslaagd.” Het enige waar bezoekers soms van opkijken, is de manier van betalen. “Dat gebeurt bij JouWinkel, dus dan moeten ze even naar de buren. Maar dan leggen we geduldig uit hoe het concept in elkaar zit.”
