´Hoe gaat het met je?´ Een eenvoudige vraag die misschien wel tot een van de meest gestelde behoort in onze dagelijkse interactie. In het dagelijkse spraakverkeer vind ik het een lastige vraag. Ben ik de enige?
In Amerika raakte ik ooit in verwarring door hun taalverwante ´How are you.´ Vers aangekomen, stelt een caissière van een winkel op de luchthaven me deze vraag, vergezeld van een prachtige glimlach. Wat een hartelijke belangstelling, dacht ik in al mijn naïviteit.
Terwijl ik zoekend naar woorden inzicht geef in mijn gemoedstoestand, merk ik al snel dat ze geen wedervragen stelt. Ze kijkt wat paniekerig naar de groeiende rij die zich achter mij begint af te tekenen.
Het verwondert mij niet dat het standaardantwoord op deze vraag in negen van de tien gevallen een kort mompelend ´goed´ is. Vindt u dit antwoord in uw dagelijkse interacties net als ik onbevredigend dan heb ik een alternatief.
Geef een antwoord in percentages:
‘Hoe gaat ´t?´
‘Wil je het echt weten? ´
´Hè hoezo?´
´Ja, wil je het echt weten?´
´Ja, anders vraag ik het toch niet!´
´Oké, nou 70 procent goed.´
´Wat zei je, wat bedoel je nou?´
´Mijn gezondheid is prima. Het gaat goed met de kinderen, gisteravond kwam iedereen thuis en hadden we aan tafel nog een geweldig gesprek. Wij komen even minder aan elkaar toe door al dat repeteren voor dat toneelstuk, ik geniet van mijn net opgehangen hangmat en tja, die dakgoot blijft lekken. Vandaar.´
´Ik zit denk ik op 67 procent.´
´Mooi getal, leg eens uit.´
´Ik heb het afgerond, snap je.Het gaat voor 2/3 prima, alleen die ruzie zit me nog steeds zo dwars…´
´Dus als dat uit de wereld is…´
´Ja dan zit ik zo weer op 100.´
